Wrocław, dnia 31.03.2025 r.
STANOWISKO PRAWNE
POLSKIEGO TOWARZYSTWA STOMATOLOGICZNEGO
W ZAKRESIE UŻYWANIA SŁÓW:
„KLINIKA”, „KLINICZNY”, „UNIWERSYTECKI”, „UNIWERSYTET” ORAZ „AKADEMIA”
Niniejsze stanowisko dotyczy kwestii związanej z oznaczaniem, formułowaniem, brzmieniem, nazywaniem podmiotu (ogólnie i dalej jako „Nazwa Podmiotu”), który prowadzi działalność leczniczą, a która to nazwa pozwala wyodrębnić ten podmiot wśród innych podmiotów z tego obszaru szeroko pojętej aktywności ludzkiej. Nazwa ta w odniesieniu do znacznej części tych podmiotów będzie miała charakter, status firmy (dalej jako „Firma Podmiotu”), które to pojęcie jest węższe od pojęcia Nazwa Podmiotu i dotyczy tych podmiotów, które prowadzą działalność leczniczą i są jednocześnie przedsiębiorcami. W tym zakresie zastosowanie znajduje ustawa – Kodeks cywilny (dalej jako „KC”)[1], która wskazuje, iż:
– przedsiębiorca działa pod firmą
– co do zasady firma podlega ujawnieniu we właściwym rejestrze
– firma przedsiębiorcy powinna się odróżniać dostatecznie od firm innych przedsiębiorców prowadzących działalność na tym samym rynku
– firma nie może wprowadzać w błąd, w szczególności co do osoby przedsiębiorcy, przedmiotu działalności przedsiębiorcy, miejsca działalności, źródeł zaopatrzenia
– firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych.
Powyższa regulacja normatywna w niniejszym stanowisku stanowi punkt wyjścia do dokonania interpretacji pozostałych przepisów prawa, które mają już charakter ściśle i bezpośrednio powiązany z tytułem i zakresem niniejszego stanowiska. Otóż w obecnym stanie prawnym firma stanowi oznaczenie przedsiębiorcy (podmiotu).
Istotne dla prawidłowego pojmowania firmy, ale również uzyskania szczegółowo uzasadnionej konkluzji prawnej w niniejszym stanowisku, jest rozważenie jakie funkcje Firma Podmiotu pełni w obrocie prawnym. „Zasadniczą funkcją firmy jest funkcja indywidualizacji przedsiębiorcy, która posiada dwa oblicza. Funkcja ta umożliwia – z jednej strony – identyfikację przedsiębiorcy i zbliża się w tym zakresie do dóbr osobistych związanych z identyfikacją podmiotów prawa, czyli np. nazwiska osoby fizycznej. Z drugiej strony – funkcja indywidualizująca umożliwia klienteli odróżnienie przedsiębiorcy od innych przedsiębiorców, co nadaje firmie cechy zbliżające ją do kategorii oznaczeń odróżniających, takich jak oznaczenia przedsiębiorstwa czy znaki towarowe.” Z powyższego wywodzi się również funkcja jakościowa (funkcja ochrony zaufania klienteli) oraz funkcja reklamowa.[2]
Przeczytałaś/eś do tej pory tylko 10% naszej opinii. Na zapoznanie się z pozostałą częścią aż 90% tekstu razem ze stanowiskiem końcowym zapraszamy do aplikacji Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego, którą znajdziecie pod adresem: https://pts-app.pl/n/stanowisko-prawne-pts-klinika-kliniczny-uniwersytecki-uniwersytet-oraz-akademia
[1] Ustawa Kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz.U. Nr 16, poz. 93) – art. 431 KC i nast.
[2] Ł. Żelechowski [w:] W. Borysiak (red.), Kodeks cywilny. Komentarz, wyd. 33, 2024, art. 432
